روز جهانی جهانگردی گرامی باد
روز ۲۷ سپتامبر برابر با پنجم مهر ماه، سازمان جهانی جهانگردی سازمان ملل ، روز جهانی جهانگردی را جشن می گیرد.
هدف انتخاب یک چنین روزی، بالا بردن آگاهی مردم و هوشیار نمودن تمام مردم جهان درباره اهمیت نقش جهانگردی در جامعه جهانی بوده است. علاوه بر آن تلاش بر این است تا از این طریق چگونگی تاثیر پذیری ارزش های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی سراسر جهان را از جهانگردی، منعکس نماید.
امروزه گردشگری یکی از پررونقترین فعالیتهای اقتصادی جهان است. این صنعت اکنون در بسیاری از کشورها با رشد سریعتر نسبت به سایر بخشهای اقتصادی و با ایجاد فرصتهای شغلی جدید، یک صنعت پیشرو تلقی میشود. امروزه گردشگری به قدری در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشورها اهمیت دارد که اقتصاددانان آن را <صادرات نامریی> نام نهاده اند .
در تقسیمبندی مهمترین منابع درآمدزایی در جهان، صنعت اکتشاف نفت و بهرهبرداری از آن بهعنوان پردرآمدترین فعالیت صنعتی مطرح میشود و پس از آن صنعت خودروسازی و در رتبه سوم گردشگری و جذب گردشگر قرار دارد.
انواع جهانگردی با توجه به انگیزه :
-همایش ها
- قتصادی و بازرگانی
-ورزشی
-مذهبی
-درمانی و بهداشتی
-تفریح , استراحت و دیدار بستگان
تاریخچه جهان گردی در ایران
مسأله جهان گردی در ایران، با نگرش جدید از سال ۱۳۱۷ مورد توجه قرار گرفت و برای اولین بار در وزارت کشور، اداره ای تحت عنوان «امور جهان گردی» سازمان یافت و در زمینه این صنعت فعالیت ها آغاز گردید. در سال ۱۳۲۰، این اداره به «شورای عالی جهان گردی» تغییر نام داد. در سال ۱۳۴۲، «سازمان جلب سیّاحان» تصویب و کار خود را شروع کرد. در سال ۱۳۵۳، سازمان مذکور با سازمان اطلاعات وقت ادغامْ و وزارتی تحت عنوان «وزارت اطلاعات و جهان گردی» تأسیس گردید و اکنون «سازمان ایران گردی و جهان گردی» زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد، متولّی این امر است.
سهم معلولین ایران در ارتباط با صنعت جهانگردی چه مقدار است ؟
آیا براستی برای معلولین تمهیداتی در نظر گرفته شده است ؟ آیا در زمینه اشتغال زایی در این صنعت مسئولین برای جایگاه معلولین برنامه ریزی نموده اند ؟ آیا تاکنون مسئولین ذیربط در خصوص راه اندازی تور های مخصوص معلولان و جانبازان اقدامات بایسته ای انجام داده اند ؟
به چنین سوال هایی هنوز جواب قانع کننده و سازنده ای داده نشده است و معلولین چشم انتظار بر طرف نمودن آنها از سوی مسئولین میبا شند .
مشکلات تردد بین شهری ,فراهم نبودن امکانات توانبخشی در وسایل نقلیه برون شهری , فقدان سرویس های بهداشتی مخصوص معلولین , کمبود تجهیزات در واحدهای خدمات ویژه نداشتن صندلی چرخدار سالم ومناسب وکافی , عدم امکانات برای تردد معلولین در ایستگاه های مسافر بری , مانند آسانسور ,ایجاد سطح شیب دار (رمپ ) مناسب, مشکل ابتیاع و صودور بیلط نیم بها برای معلولین در کلیه مراکز فروش و……..
برای گذر از این معضل استفاده از تفکرات خود معلولین و تامین نیروی انسانی لازم از از جوامع معلولین برای امور معلولین موثرترین راه کار میباشد . تشویق در زمینه ایجاد تاسیس و حمایت منطقی و موثر از موسسات و آژانسهای گردشگری که با مدیریت های معلولین اداره میگردد از راه کارهای خوب دیگری است که مسئولین میتوانند به آ ن توجه بنمایند . اثرات مثبت گردشگری بر جوامع محلی بطور طبیعی به وقوع نخواهد پیوست بلکه برای تحقق آن باید راهنمایی و اداره شود . چنانچه گردشگری به نحوه موثری مدیریت نشود ,ممکن است آثار سو آن خسارات بیشتری در بر داشته باشد
محمد اسماعیل شیخ قرایی