هم اکنون ۳۰ سال از زمانی سپری شده که سازمان ملل متحد نخستین روز بین المللی افراد معلول را با موضوع “مشارکت کامل و برابر” گرامی داشت. در این مدت، پیشرفت چشمگیری در زمینه افزایش آگاهی در مورد حقوق افراد دارای معلولیت و تقویت چهار چوب معیارهای بین المللی برای به رسمیت شناختن این حقوق، از برنامه اقدام جهانی در ۱۹۸۲ گرفته تا کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت در۲۰۰۶ ، صورت پذیرفته است.
کشورهای بیشتر و بیشتری به حمایت و ترویج حقوق معلولان متعهد می شوند. در عین حال، هنوز بسیاری از چالش ها باقی مانده اند. افراد دارای معلولیت میزان فقر و محرومیت افزون تری را تجربه می کنند، همچنین احتمال عدم دسترسی به مراقبت های سلامت برای آنان دو برابر است. در برخی کشورها میزان بیکاری افراد معلول تا یک سوم تمامی جمعیت بیکار را به خود اختصاص می دهد. در کشور های در حال توسعه، شکاف میزان حضور در مدرسه ابتدایی بین کودکان معلول و دیگر کودکان بین ۱۰ تا ۶۰ درصد متفاوت است.
این محرومیت چند وجهی منعکس کننده هزینه ای زیاد نه تنها برای افراد دارای معلولیت بلکه برای تمامی جامعه است. امسال، روز بین المللی افراد معلول به ما یاد آوری می کند که توسعه تنها هنگامی پایدار است که برای همه برابر، فراگیر و قابل دسترس باشد. بنا براین لازم است افراد دارای معلولیت در تمامی مراحل روند توسعه از آغاز تا نظارت و ارزیابی شرکت داده شوند.
از میان برداشتن نگرش های منفی، فقدان خدمات و دسترسی آسان به آن خدمات ، همچنین سایر موانع آسیب رسان اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی به سود تمامی جامعه خواهد بودد.
اینجانب در این روز بین المللی افراد معلول، دولت ها، جامعه مدنی و جامعه جهانی را فرا می خوانم تا برای معلولان و درکنار آنان به منظور دستیابی به توسعه فراگیر، پایدار و برابردر تمامی جهان تلاش نمایند.
تاریخ و زمان انتشار: پنج شنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۰
الخمیس ۵ محرم ۱۴۳۳
Thursday 1 December 2011
